Lennert Lefever / website / portfolio /
Er is een vogelsoort geheel gebiologeerd en geïnvesteerd in het medium cinema.
Beelden maken de beesten wilder.
Toen ik er één tegenkwam, in het kroontje van een sinaasboom,
spraken zijn ogen: dit is gevaarlijk?
Terwijl het sprong.
Sinaas takken blijven lang nawuiven
dat komt door hun vruchten.
Zo, (gekruiste armen) wacht ik tot het afscheid eindigt.
Het volume is hoger gezet, de hele dag al.
Men kijkt uit naar de Eclips, vandaar. Voor elke schakering in het hemelgewelf drinken we een blikje. Zitten op muren en plastic krukjes.
(Op dit moment is er geen kosmische dreiging)
Op het plein. Dit is wat er te lezen valt; “die vogels ….. via diachrone, mimetische overdracht de visuele data van voorbije generaties…”
Een man loopt rondjes, omcirkelt potentiële kopers die hard de zon in willen kijken, zwarte brillen nodig hebben. Koude drank tegen
hoofdpijn. O, please, verander het gesprek niet naar een vraag over vliegvelden.
(Het wordt donkerder)
Onder dezelfde hemel besloot ik een Mexicaans paard te aaien. Op de lastige uren wanneer het sliep, sloop ik dan,
wou zijn manen strelen, zonder bekeken te worden. Wie verraadde mij?
Een geur van angst, een bonzen.
Het steigerde en verdween in laagjes duister.
Onder dezelfde hemel speelde Kenzo Yamamoto de hele nacht.
Dat zagen zij.
Onder dezelfde hemel turen we,
trappelen, met koele drank in de nek, voor de volledige
verduistering. Er is…
Er is een vogelsoort geheel gebiologeerd en geïnvesteerd in het medium cinema.
Beelden maken de beesten wilder.
Toen ik er één tegenkwam, in het kroontje van een sinaasboom,
spraken zijn ogen: dit is gevaarlijk?
Terwijl het sprong.
Sinaas takken blijven lang nawuiven
dat komt door hun vruchten.
Zo, (gekruiste armen) wacht ik tot het afscheid eindigt.
Het volume is hoger gezet, de hele dag al.
Men kijkt uit naar de Eclips, vandaar. Voor elke schakering in het hemelgewelf drinken we een blikje. Zitten op muren en plastic krukjes.
(Op dit moment is er geen kosmische dreiging)
Op het plein. Dit is wat er te lezen valt; “die vogels ….. via diachrone, mimetische overdracht de visuele data van voorbije generaties…”
Een man loopt rondjes, omcirkelt potentiële kopers die hard de zon in willen kijken, zwarte brillen nodig hebben. Koude drank tegen
hoofdpijn. O, please, verander het gesprek niet naar een vraag over vliegvelden.
(Het wordt donkerder)
Onder dezelfde hemel besloot ik een Mexicaans paard te aaien. Op de lastige uren wanneer het sliep, sloop ik dan,
wou zijn manen strelen, zonder bekeken te worden. Wie verraadde mij?
Een geur van angst, een bonzen.
Het steigerde en verdween in laagjes duister.
Onder dezelfde hemel speelde Kenzo Yamamoto de hele nacht.
Dat zagen zij.
Onder dezelfde hemel turen we,
trappelen, met koele drank in de nek, voor de volledige
verduistering. Er is…
(nieuw werk verlengt het narratief)